نج روستایی محصور شده در دل کوههای البرز +تصاویر

وب سایت ندا آنلاین
روستای نج از توابع بخش بلده شهرستان نور در دامنه کوه های البرز واقع است و در واقع در بین کوهها محصور است. این روستا از جنوب به کوه های چشمه کنار و سرد وخونی، از شمال به کوه لمن، از شرق به کوه دزدوش و پال نک واز غرب به کوه پیلک منتهی می شود. آب و هوای آن کوهستانی ودر تابستانها دارای هوای معتدل وخوش و در زمستانها دارای آب و هوای بسیار سرد همراه با بارش برفهای سنگین می باشد ودمای هوا گاهی به ۲۰درجه زیر صفر می رسد. درختان گردو، فندق، زرد آلو، گیلاس، سیب، گلابی و آلو به از اشجار مثمر در روستا هستند. همچنین کشت گندم، جو، یونجه، عدس و اسپرس در روستا معمول است. برخی از روستاییان نیز به امر دامداری اشتغال دارند ولی اغلب روستائیان تعدادی گاو و گوسفند و مرغ جهت رفع احتیاجات خود در منازل نگهداری می کنند. در گذشته ای نه چندان دور اغلب مایحتاج روستاییان در خود روستا تامین می شد بافتن جاجیم و چادر شب و نمد و لباسهای پشمی در روستا معمول بود. روستاییان وابستگی زیادی به شهر نداشتند بلکه مازاد محصولات خود را نیز به شهرها عرضه می کردند. ولی در سال های اخیر وابستگی روستا به شهر افزون شده است. کشاورزی و باغداری از رونق افتاده است.

روستای نج یکی از کهن ترین وقدیمیترین روستاهای منطقه بلکه ایران است. تاریخ این روستا که قدمتی طولانی وبالغ بر ۲۰۰۰سال دارد احتمالاٌ به دوران اشکانیان بر می گردد چرا که نحوه دفن مردگان در آن همراه با لوازم زینتی و وسایل شخصی مردگان بوده که این امر نشان از اعتقاد به آیین میترایی در مردم باستانی این سرزمین دارد. قرنها پیش و پس از حمله اعراب به ایران، زرتشیان فراری ازحمله اعراب از نقاط مختلف به سوی کوهستانها هجوم آوردند و بخش قابل توجهی از این زرتشتیان نیز به مازندران و کوههای البرز پناهنده شدند. بخشی از این گروه نیز رحل اقامت در نج افکندند آنچه می توان حدس زد این است که این افراد جدید الاسکان احتمالا از بخشهای مرکزی ایران مثل یزد ویا کرمان به این منطقه آمدند. چه وجود قنات قدیمی در این روستا که در مازندران یکی از موارد نادر بشمار می آید از هنرهای مردم یزد و کرمان و سایر مناطق کویری ایران می باشد.همچنین کشف اجساد قدیمی در نقاط مختلف روستا که به سبک زرتشتیان دفن شده نشان از باستانی بودن این روستا دارد.

این روستا در دهستان تتارستاق قرار دارد. نج ۲۵۰ هکتار وسعت دارد . وجود ۴ امام زاده در این روستای کوهستانی و دورافتاده توجه آدمی را به خود جلب می کند معصوم زادگان : عبدا… ، عباس، حافظ و محمد می باشند. تکیه معروف و قدیمی روستای نج قدمتی دیرینه دارد منابع تاریخی زمان احداث آنرا دوران صفویه نوشته اند.

روستای نج یکی از اولین روستاهای منطقه بوده که مدرسه بصورت امروزی در آن تاسیس شده است تاریخ رسمی تاسیس مدرسه ظفر نج در سال ۱۳۳۲ بوده است اما این نکته را باید متذکر شد که این مدرسه بطور غیر رسمی از سال ۱۳۲۴ فعالیت داشته است .قبل از اینها نیز مکتب خانه هایی در نج دایر بوده که آموزش قرآن وعم جزء وگلستان سعدی از اهم دروس آن بوده وهر ملایی در خانه خود مبادرت به برگزاری این کلاسها مینمود اهالی به صاحبان مکتب خانه ها ملا میگفتند. وملایی از شغلهای قابل احترام نزد روستاییان بود.بعد از آنکه در سال ۳۲ مدرسه ظفر نج رسماٌ گشایش یافت وضعیت ساختمان مدرسه بهمان صورت قدیم بود ودر سال ۴۹ یا ۵۰ بود که ساختمان جدیدی با ۷اتاق به صورت مکعب مستطیل وبا حیاطی بزرگ ساخته شد.
روستای نج که قدمتی طولانی وبالغ بر ۲۰۰۰سال دارد در گذر زمان همانند سایر نقاط کشور دستخوش تغییرات وتحولات گوناگونی بوده است اصولاٌ کارکرد روستا بعنوان یک کلنی که تعدادی خانوار در محیطی کوچک زندگی نموده و از شاخصه های اصلی این کلنی ها این است که کلیه مایحتاج زندگی را خود تامین مینمایند و وابستگی زیادی به شهرها نداشته بلکه مازاد تولیدات خود را نیز به شهرها عرضه مینمایند این کارکرد روستاها تا اوایل دهه پنجاه شمسی برقرار بود اما با افزایش قیمت نفت وسرازیر شدن دلارهای نفتی به کشور ورشد بی رویه صنایع مونتاژ وساختمانی ونیاز به نیروی کار فراوان وافزایش دستمزدها انگیزه فراوانی برای روستاییانی که با سختی و از راه کشاورزی ودامداری لقمه نانی تهیه میکردند جهت کار در شهرها و صنایع و امورات ساختمانی ایجاد نمود .کاری ثابت وبی دردسر و پر درآمد که گاهی درآمد یکماه آنان به اندازه درآمد یکسال کار در روستا بود واین امر موجب شد که کم کم روستاییان به سوی شهرها کوچ نمایند .از یکسو حاشیه شهرها با انبوهی از روستاییان بوجود آمد که معضلات عمده ای را برای جوامع شهری ایجاد نمود واز سوی دیگر روستاها بتدریج خالی از سکنه شدند و روستاییانی نیز که در روستا ماندند به مصرف کنندگانی تبدیل شدند که همه مایحتاجشان باید از شهرها تامین میشد یعنی عملاٌ کارکرد واقعی روستا ازبین رفت وروستاها به مصرف کنندگان صرف تبدیل شدند امروزه در روستای ما که زمانی همه مایحتاجش را خود تامین مینمود شغلی به نام کشاورزی معنی ندارد واکثر زمینهای کشاورزی بایر وبلاستفاده است ودر روستا جز تعدادی افراد مسن و کم توان کسی زندگی نمیکند وبقیه جمعیت این روستا در شهرهای تهران و آمل زندگی میکنند وتنها در برخی از ایام سال سری به روستا میزنند. با این احوال به نظر میرسد در آینده این روستا خالی از سکنه شود چنانکه بر سر برخی از روستاهای کجور آمده است.امید است که چنین مباد.

چهره عشق...