غم ...
و اما برایت از ابرهای گذرای غم و اندوه گفتم که گریزی از آن نیست
و صد البته که لازمه زندگیست...
اما نه غم و غصه بی حاصل که هر چه بیشتر آن را بخوری زیادتر می شود!
عزیزم هنگام عبور این ابرهای تیره بیشتر از همیشه خدا را یاد کن
و با او که بهترین دوست توست راز و نیاز کن...
وقتی دلت آرام شد این اندوه را با صمیمی ترین دوستانت
(که آرزو دارم پدر و مادرت باشند)
در میان بگذار
و خواهی دید که چه زود این ابرها می گذرند
و باز خورشید شادی
به رویت لبخند میزند...

برچسب:
نویسنده: samira